Łosoś jest rybą drapieżną. Początkowo żywi się skorupiakami planktonowymi i larwami owadów, później mniejszymi rybami oraz skorupiakami. Dorasta do 150 cm długości i 24 kg masy ciała. Od dawien dawna wiemy, że tłuste nie jest zdrowe. Sprawa z łososiem ma się jednak inaczej. Pomimo tego, że ryba jest zaliczana do najtłustszych – osoby dbające o linię i o zdrowie, nie mają, czego się obawiać. Łosoś jest rybą wyjątkową, a jego wartości odżywcze praktycznie bezcenne. Niezależnie od odmiany łosoś jest rybą pełna zalet: bogata w białko, witaminy A, D i E, największą zaletą łososia są korzystne dla zdrowia kwasy tłuszczowe z grupy Omega-3. Grillowany łosoś wcześniej zamarynowany kompozycją ziół, podany z belgijskimi frytkami i sałatką to wspaniała propozycja na niedzielny (i nie tylko niedzielny) obiad!!!
Według ustnych przekazów łososie z populacji drawskiej (zwane również królewskimi) osiągały 150 cm i aż 46 kg masy. Typowa ryba anadromiczna tzn. wędrująca na czas rozrodu z mórz do rzek. W czasie tej wędrówki łososie kierują się zapachem wody w miejscu, w którym przyszły na świat. W trakcie przekraczania granicy wód słodkich i słonych dokonują się w ich organizmach zmiany biochemiczne i fizjologiczne. W trakcie wędrówki nie pobierają pokarmu. Tarło odbywa się jesienią, w zimnej, dobrze natlenionej wodzie o silnym prądzie. W morzu spędzają 2-3 lata, po czym wracają do tej samej rzeki na tarło. Zagrożeniami dla łososi w czasie wędrówki są zapory wodne. Niegdyś liczny w rzekach dorzecza Odry i Wisły. Populacja łososia w polskich rzekach całkowicie wyginęła w połowie lat 80. XX w. W 1995 rozpoczęto program restytucji łososia w polskich rzekach, materiał zarybieniowy pozyskano z łotewskiej rzeki Dźwiny. W 1997 stwierdzono w Drawie obecność gniazd tarłowych. Mimo sukcesu, obecny w polskich rzekach łosoś nadal jest gatunkiem zagrożonym wyginięciem.